Naam: Andrea Ramirez Ramirez
Specialisme: chemische technologie
Organisatie: TU Delft
We zetten gedurfde ideeën om in oplossingen
Ik ben chemisch ingenieur en hoogleraar aan de TU Delft, waar ik hoofd ben van de afdeling Chemische Technologie. Mijn onderzoek richt zich op de prestaties van nieuwe koolstofarme technologieën op industriële schaal (economisch, technisch en ecologisch) en hoe deze onze toekomstige energie- en industriële systemen kunnen versterken. We willen de verborgen compromissen achter deze innovaties blootleggen, zodat we oplossingen kunnen kiezen die niet alleen spannend zijn, maar ook echt duurzaam.
Wat verwondert je aan je vakgebied?
Wat mij het meest verbaast is de creativiteit en vastberadenheid van mensen, zowel studenten als onderzoekers. In de academische wereld vinden we voortdurend nieuwe wegen waar dingen ooit onmogelijk leken en zetten we gedurfde ideeën om in oplossingen die kunnen worden geïmplementeerd. Hun vermogen om uitdagingen te heroverwegen en grenzen te verleggen, maakt de academische wereld en het onderzoek zo inspirerend.
Wat heeft je in je jeugd doen kiezen voor het engineeren?
Ik koos voor chemische technologie toen ik nog vrij jong was, slechts 16 jaar, terwijl ik opgroeide in Colombia. Ik wist niet echt wat het vakgebied inhield, maar ik vond scheikunde en wiskunde leuk op de middelbare school en techniek leek me een manier om die vakken op een meer praktische manier te gebruiken dan alleen in een laboratorium te werken. Het voelde als een goede mix van de dingen die ik leuk vond, ook al begreep ik nog niet helemaal wat het later zou worden.
Wat is de maatschappelijke footprint van je werk?
Mijn maatschappelijke voetafdruk komt voornamelijk voort uit mijn werk in de academische wereld. Lesgeven en studenten begeleiden is een groot deel van wat ik doe en het is een van de meest directe manieren waarop ik een bijdrage kan leveren aan de samenleving. Tegelijkertijd is mijn onderzoek erop gericht om besluitvormers in het bedrijfsleven en bij de overheid te ondersteunen bij het identificeren en beoordelen van trajecten en afwegingen te maken voor de overgang naar duurzamere industriële en energiesystemen. Samen helpen deze twee kanten om technisch werk te verbinden met de behoeften in de praktijk.
Wat doe je in je vrije tijd?
Ik moet altijd lachen als mensen vragen wat ik in mijn vrije tijd doe, want het eerste wat in me opkomt is: slapen. Maar even serieus, ik breng mijn vrije tijd door met mijn gezin, lezen, puzzelen of films kijken. Niets bijzonders, gewoon ontspannen en genieten van het samenzijn met de mensen van wie ik houd.
Wat is je meest recente persoonlijke duurzame activiteit geweest?
Ik heb het aantal zakenreizen dat ik maak aanzienlijk verminderd, vooral intercontinentale reizen. Ik probeer nu waar mogelijk reizen te vervangen door online vergaderingen en reis alleen als het echt nodig is.
Wie heeft je het meest geïnspireerd en waarom?
Dit is een moeilijke vraag, omdat ik in mijn leven veel inspiratiebronnen heb gehad. Ik heb geweldige rolmodellen gehad te beginnen met mijn ouders, die geen universitaire opleiding hadden genoten, maar ongelooflijk hard hebben gewerkt om mijn broer en mij een beter leven te geven. Ik haal ook inspiratie uit mensen die door hun passie en idealisme opkomen voor waar ze in geloven. Inspiratie komt voor mij uit vele richtingen.
Hoe betrek je jongeren bij je werk?
Door mijn werk in de academische wereld heb ik elke dag contact met jonge mensen en ze lijken eerlijk gezegd elk jaar jonger te worden. Dat is een van de mooie kanten van het universiteitsleven. Ik word voortdurend omringd door de nieuwsgierigheid, naïviteit en optimisme die studenten in ons werk brengen.
