Naam: Merel Boers
Specialisme: AI-gedreven technologieën die snel toegang geven tot relevante medische data
Organisatie: Nicolab
Extreem complexe technologie moet uiteindelijk onzichtbaar worden om goed te werken
Ik ben Technisch Geneeskundige van oorsprong en promoveerde in samenwerking tussen Amsterdam UMC en de Universiteit Twente. Daarna richtte ik Nicolab mede op. Nicolab ontwikkelt AI-gedreven technologieën die artsen in tijdkritieke situaties, zoals bij een beroerte, snel toegang geven tot relevante medische data, zodat zij direct de juiste beslissing kunnen nemen. Ik werk op het snijvlak van technologie, zorg en ondernemerschap. Thuis heb ik twee jongens onder de twee (help!) en een man die ook een échte engineer is. Mijn drijfveer is Nederland leidend te maken in medische technologie en zet me dan ook actief in om een beter landschap voor tech scale-ups te creëren met o.a. de TechChampions.
Wat verwondert je aan je vakgebied?
Zoveel! In positieve zin verwondert het me hoeveel potentie technologie heeft om ’s werelds grootste problemen aan te pakken, van betaalbare zorg tot duurzamere systemen en de grote belofte van het moment: geopolitieke weerbaarheid. Het moment waarop een complex probleem ineens ‘klik’ zegt en je ziet hoe het technisch wél kan, verveelt nooit. Ook vind ik het bijzonder dat extreem complexe technologie uiteindelijk onzichtbaar moet worden om goed te werken. De beste systemen zijn vaak degene die gebruikers nauwelijks opmerken. Achter die ogenschijnlijke eenvoud schuilt een enorme technische diepgang! Anderzijds verbaast het me hoe groot de kloof is tussen iets bedenken en bouwen dat technisch werkt, en het ook écht gebruiken in de praktijk. Het valt me op dat de gemiddelde engineer al dolgelukkig is als het prototype draait. Voor mij begint het feest dan pas: wanneer een innovatie in de maatschappij wordt toegepast en daadwerkelijk impact maakt.
Wat heeft je in je jeugd doen kiezen voor het engineeren?
Mijn vader liet me als kind zien dat de wereld eigenlijk best logisch in elkaar zit. Bij een voetbalstadion legde hij uit waarom een poppetje daar vier schaduwen kon hebben. En als we een hut bouwden, kon je op een papiertje berekenen hoe groot de balken moesten zijn zodat hij niet in elkaar stortte. Die ‘regeltjes’ bleken dan ineens ook ergens anders toepasbaar. Ik was als kind al redelijk analytisch en voelde me altijd aangetrokken tot de bètavakken. Toch heb ik nog even getwijfeld tussen geneeskunde en techniek, tot ik ontdekte dat er een mooie combinatie van die twee bestaat.
Wat is de maatschappelijke footprint van je werk?
Laten we beginnen bij de alarmerende realiteit: de vraag naar acute zorg gaat de komende jaren exploderen door vergrijzing. Meer patiënten, complexere zorg. Tegelijkertijd is de andere kant van de vergelijking minstens zo shocking: in Duitsland zal rond 2030 ongeveer 28 procent van de artsen met pensioen zijn. Dat is al over vier jaar. We weten dus nu al dat er simpelweg niet genoeg jonge artsen in de pijplijn zitten om dat gat op te vullen.
In dat licht ontwikkelen wij technologie die artsen in acute situaties helpt sneller en beter te beslissen. In de beroertezorg weten we dat dit eraan bijdraagt dat circa 12 procent minder patiënten levenslang zwaar gehandicapt raken. Dat betekent betere levens voor patiënten en hun families én minder druk op het zorgsysteem.
Daarnaast zet ik me in voor het versterken van het Nederlandse valorisatie- en tech scale-upklimaat. Denk aan betere toegang tot kapitaal, snellere markttoegang, meer overheidsondersteuning en consistent beleid, zodat innovaties niet alleen hier ontstaan, maar hier ook kunnen doorgroeien.
Wat doe je in je vrije tijd?
In mijn vrije tijd houd ik het simpel: ik breng tijd door met mijn gezin, werk in de tuin en bouw audiosystemen helemaal vanaf nul. Vooral tuinieren vind ik fijn omdat het me met beide benen op de grond houdt—je kunt niet alles controleren, en het leert je geduld en loslaten. Het herinnert me eraan dat er echte schoonheid zit in imperfectie, en dat vooruitgang niet foutloos hoeft te zijn om betekenisvol te zijn.
Wat is je recentste persoonlijke duurzame activiteit geweest?
Ons huis uit 1936 bleek energetisch gezien meer op een zeef te lijken dan op een woning. We hebben het inmiddels volledig geïsoleerd, nadat we totaal onderschat hadden hoeveel warmte er ongemerkt verdwijnt in zo’n oud huis. Inmiddels weet ik alles van elk type isolatiemateriaal op aarde 😉 en merinowol.
Wie heeft je het meest geïnspireerd en waarom?
Op verschillende momenten in mijn leven heb ik me laten inspireren door uiteenlopende mensen. In een tijd waarin ‘Trumpistisch’ en kortcyclisch leiderschap steeds meer omarmd wordt, vind ik het juist mooi om te zien hoe verbindende leiders organisaties laten floreren. Ik vind het dan ook inspirerend dat juist vrouwelijke leiders voet bij stuk houden: gericht op impactvolle resultaten en met een langere adem. Dat is een benadering waar ik me aan omhoog trek.
Op verschillende momenten in mijn leven heb ik me laten inspireren door uiteenlopende mensen. In een tijd waarin ‘Trumpistisch’ en kortcyclisch leiderschap steeds meer omarmd wordt, vind ik het juist mooi om te zien hoe verbindende leiders organisaties laten floreren. Ik vind het dan ook inspirerend dat juist vrouwelijke leiders voet bij stuk houden: gericht op impactvolle resultaten en met een langere adem. Dat is een benadering waar ik me aan omhoog trek.
Hoe betrek je jongeren bij je werk?
Eerlijk gezegd voelt het soms wat ongemakkelijk om te doen alsof ik “jongeren betrek”; ik voel me zelf nog regelmatig zo’n jonkie. Tegelijkertijd werken we bij Nicolab met veel jong talent. We proberen hen niet in een strak kader te zetten, maar juist veel vrijheid en verantwoordelijkheid te geven. Jonge mensen zijn vaak nog niet afgeschrikt door de logheid van de medtechwereld en komen met optimistische, creatieve ideeën. Die onbevangenheid is enorm waardevol en houdt ons als organisatie scherp.
Freepik