Dan Jing Wu

Naam: Dan Jing Wu
Specialisme: biomedische technologie
Organisatie: VivArt-X

Ik geloof dat we in de toekomst gepersonaliseerde weefsels kunnen maken

Ik ben biomedisch ingenieur, ondernemer, wetenschapper én sinds kort ook moeder. Van jongs af aan ben ik nieuwsgierig en ondernemend: als kind verkocht ik al zelfgemaakte spullen aan buurtkinderen. Nu combineer ik mijn liefde voor techniek en innovatie met mijn bedrijf VivArt-X in Eindhoven. Daar ontwikkelen we een speciaal biomateriaal dat cellen helpt om gezond weefsel te vormen. Ons doel is om vrouwen die borstkanker hebben gehad te helpen bij het herstellen van hun borstweefsel op een natuurlijke manier met blijvend resultaat.
Wat verwondert je aan je vakgebied?
Het verwondert mij hoe ver we inmiddels zijn gekomen in het begrijpen én repareren van het menselijk lichaam. Ons lichaam is in staat om zichzelf te repareren bij kleine defecten zoals een schaafwond of een sneetje. Maar is de wond te groot dan is ons lichaam daar niet meer tot in staat. Maar de natuur kan dit wel, een goed voorbeeld is de salamander: als die een poot of staart verliest, groeit die vanzelf weer terug. Dat natuurlijke proces is een inspiratiebron voor de regeneratieve geneeskunde. Dat natuurlijke proces proberen wij na te bootsen bij mensen, om beschadigd weefsel te herstellen. Het idee dat we beschadigd of verloren gegaan weefsel in het menselijk lichaam opnieuw kunnen laten aangroeien, vind ik fascinerend. Hoewel we daar nog niet alle weefsels kunnen maken, geloof ik dat we in de toekomst gepersonaliseerde weefsels kunnen regenereren. Ons lichaam heeft daarvoor alleen de juiste moleculaire signalen nodig. Door cellen een geschikte ‘bouwstellage’ te bieden – een soort structuur waarop ze kunnen groeien – kunnen we ze sturen om nieuw, functioneel weefsel te vormen. Die combinatie van biologie, chemie en techniek, om het lichaam te repareren is fascinerend.

Wat heeft je in je jeugd doen kiezen voor een technische opleiding?

Als kind speelde ik weinig met poppen, maar was ik gek op speelgoed waarmee ik kon bouwen. Later knutselde en schetste ik veel. Ik vond het vak techniek fantastisch, omdat je creatief iets mocht ontwerpen binnen een thema, en daarbij alles zelf moest berekenen en uitzoeken hoe je het moest bouwen. De combinatie van creativiteit en bèta vond ik erg leuk, en daarom ben ik naar de Technische Universiteit gegaan. Daar leerde ik de studie Biomedische Technologie kennen. Het ontwikkelen van biomedische oplossingen voor patiënten is voor mij de perfecte combinatie van creativiteit en wetenschap.

 

Wat is de maatschappelijke footprint van je werk?

Wij willen borstkanker patiënten helpen met de regeneratie van borstweefsel na partiele amputatie. Vettransplantatie is een methode waarbij patiënt-eigen vet wordt gebruikt om borstweefsel te repareren. Ondanks dat het veelbelovend is, ontstaan er op den duur ongewenste volumeverminderingen, doordat 50 – 60% van alle getransplanteerde vetcellen binnen enkele maanden afsterven als gevolg van slechte aanhechting en groei. We ontwikkelen een tijdelijke matrix – een bouwstellage – voor getransplanteerde vetcellen zodat deze kunnen hechten en de transplantatie overleven. Dit leidt uiteindelijk tot weefsel regeneratie. Hierdoor worden complicaties voorkomen en zijn er minder chirurgische ingrepen nodig, waardoor de kwaliteit van leven voor vrouwen die voor gepersonaliseerde borstreconstructie kiezen na (gedeeltelijke) amputatie sterk wordt vergroot.

 

Wat doe je in je vrije tijd?

Tegenwoordig wordt mijn vrije tijd vooral gevuld door mijn dochter, die natuurlijk alle aandacht vraagt én krijgt. Toch probeer ik langzaam mijn hobby’s weer op te pakken. Vroeger bokste ik fanatiek; ik vond het heerlijk om mezelf fysiek en mentaal uit te dagen en trainde zelfs voor toernooien. Ook ben ik altijd gefascineerd geweest door duiken – de mysterieuze onderwaterwereld waar we nog zo weinig van weten. Daarnaast vind ik de kalmte onder water een bijzonder mooi contrast met de hectiek van het dagelijks leven. Een paar jaar geleden wilde ik zelfs divemaster worden, maar door corona liep dat anders. Misschien maar goed ook, want daardoor kreeg ik de ruimte om me volledig te richten op mijn bedrijf VivArt-X.

 

Wat is je recentste persoonlijke duurzame activiteit geweest?

Ik ben al jaren bloeddonor. Iedere keer als ik die dikke naald zie, denk ik toch even: waarom doe ik dit ook alweer? Maar uiteindelijk stelt het niks voor. Ik vind het belangrijk, omdat je met één zakje bloed letterlijk iemands leven kunt redden en het kost echt weinig moeite. Daarnaast wordt het ook gebruikt voor medisch onderzoek – je helpt dus niet alleen nu, maar ook de zorg van de toekomst.
Voor mij is dit een heel directe manier om bij te dragen aan de zorg voor patiënten, zonder dat daar eerst jarenlange innovaties of ontwikkelingen voor nodig zijn. Het is iets kleins, maar de impact kan groot zijn. Ik kan het iedereen aanraden die kan en mag doneren.

 

Wie heeft je het meest geïnspireerd en waarom?

In elke fase van mijn leven zijn er verschillende mensen geweest die mij geïnspireerd hebben. Mijn ouders en grootouders hebben mij geleerd dat je altijd hard moet werken voor wat je écht wilt bereiken. Mijn ouders hebben grote opofferingen gedaan om ons een mooie toekomst te geven. Tijdens mijn promotie heeft Prof. Patricia Dankers me de vrijheid gegeven om mezelf te ontwikkelen, terwijl ze me tegelijk op belangrijke momenten richting en inzichten gaf. Samen met haar heb ik VivArt-X opgericht. Nu omring ik me met bijzondere mentoren, onder wie ook enkele die verbonden zijn aan het NAE. Zij adviseren me op het gebied van bedrijfsstrategie én in mijn ontwikkeling als leider. Ik heb veel respect voor hun ervaring en expertise – ze geven me telkens weer nieuwe inzichten en motivatie om verder te groeien.